IESP-383 แม่ของเพื่อนร่วมชั้น

คำอธิบาย

ฉันเสียสามีไปและเคยสิ้นหวังกับการเลี้ยงลูกชายเพียงคนเดียว ในที่สุดลูกชายของฉันก็ไม่ยุ่งอีกต่อไป และในทุกๆ วันฉันก็รู้สึกถึงความสมบูรณ์แบบและความสำเร็จ อย่างไรก็ตาม เมื่อเร็วๆ นี้มีบางครั้งที่ฉันไม่สามารถระงับความวิตกกังวลและความเหงาเอาไว้ได้ เวลาสำคัญในฐานะผู้หญิงของฉันมันผ่านพ้นไปแล้วหรือเปล่า? แต่แล้วเพื่อนสนิทของลูกชายฉันก็เสียแม่ไปตั้งแต่ยังเด็กและรู้สึกเหงายิ่งกว่าฉันเสียอีก มันไม่ใช่แค่ความสงสาร แต่มันมีความโหยหาบางอย่างในใจฉัน ไม่จริงน่า เรื่องแบบนี้มัน... [*ภาพอาจไม่ชัดเจนเนื่องจากการฟุ้งหรือเบลอ]